Tamara

schrijft

Over Tamara

  

Wat is er gebeurd?

Op 9 mei 2008 stapte mijn broer Koen uit het leven. Hij was 30 jaar, ik was 2 dagen daarvoor 35 jaar geworden. Over deze volslagen onverwachte en totaal ontwrichtende gebeurtenis in mijn leven, publiceerde ik in maart 2018 mijn boek: ‘Als jullie dit lezen ben ik dood’. De titel is tevens de eerste zin uit de afscheidsbrief die Koen achterliet.

Waarom schrijf ik?

Vanaf mijn negende levensjaar schrijf ik dagboeken, schriften vol. Ooit begon dat met verhalen over mijn poppen, met welk vriendinnetje ik gespeeld had en dat we ‘s avonds zuurkool gegeten hadden. Later veranderde dat in epistels over verliefdheden, schoolgedoe, ontzettend vervelende ouders (zoals alle pubers hebben) en toen ik volwassen werd vulde ik mijn schriften met analyses over serieuze relaties, werkhobbels en allerlei dingen waar ik eindeloos over kon piekeren. Mijn schrijfsels hielpen me relativeren, verhelderen en opruimen. Maar aan anderen laten lezen was niet aan de orde, no way.

Waarom een boek?

En toen overleed Koen. Nog diezelfde dag schreef ik erover in mijn dagboek. In de weken die volgden verruilde ik voor het eerst mijn schrift voor de laptop en ramde ik alle ellende via de toetsen eruit. Dat de laptop er niet onder bezweken is, mag een wonder heten.

Ik schreef niet alleen over de dood van Koen en mijn rouw, ik begon ook veel te lezen over zelfdoding. Liefst van mensen die het van dichtbij hadden meegemaakt, omdat die houvast boden: ik werd niet gek, die razende emoties hoorden er dus bij. Er waren niet veel verhalen beschikbaar van broers of zussen, over broers of zussen. En toen begon bij mij het idee te groeien: zal ik mijn verhaal dan zelf opschrijven, voor anderen?

Hoe dan?

Vervolgens had ik nog geruime tijd nodig om het voor elkaar te krijgen. Niet alleen moest ik mezelf eerst door de eindeloos pijnlijke ontwrichting sleuren om er op een verteerbare manier over te kunnen schrijven, ik wilde ook mijn schrijfvaardigheid aanscherpen. Om nog maar te zwijgen van mijn nagenoeg fulltime baan en oh ja, ik ging trouwen en we kregen ook nog een kind.

Het is er!

Maar in maart 2018 ontving ik dan ein-de-lijk een doos met daarin honderd exemplaren van Mijn Eigen Boek. Wauw. Ik heb de cover zeker tien minuten geaaid. Diezelfde maand volgde een boekpresentatie en was mijn boek online te koop. Inmiddels ben ik aan het idee gewend, al blijft het best gek om je eigen boek terug te zien bij bol.com. En vanaf vorig najaar lig ‘ik’ zelfs in 44 bibliotheken in Nederland. Supergaaf! Inmiddels is het ook als e-book verkrijgbaar.

Daarom: mijn boek

Door mijn verhaal te delen hoop ik nabestaanden van zelfdoding herkenning en troost te bieden, en daarnaast een bijdrage te leveren aan het verkleinen van het taboe op depressie en zelfdoding, maar ook op onderwerpen als angststoornissen en antidepressiva. Mijn overtuiging is: als wij meer en zonder oordeel over deze thema’s kunnen spreken, dan redt dit levens.

Hoewel ik dit boek nooit had willen schrijven, ben ik trots dat ik heb doorgezet en dat het er is. De vele reacties van nabestaanden of anderszins betrokkenen bij de thema’s die in mijn boek voorbij komen, en zelfs van hulpverleners, zijn voor mij de aardbei (ik hou niet van kersen) op de taart: mijn boek voegt iets toe en daar doe ik het voor.

Mijn gewone leven

Laatst vroeg een gewaardeerde goede bekende, helaas ook lotgenoot: ‘Maar je werkt toch op de afdeling P&O en niet bij Communicatie ofzo? Je kunt echt goed schrijven!’ (Met dank voor het prachtige compliment.)

Ik werk inderdaad op de afdeling P&O bij een kunsthogeschool, als senior P&O-adviseur. Dat is mijn vak, en daar ben ik al meer dan twintig jaar met veel plezier in werkzaam. Dus nee, ik heb geen achtergrond in het schrijfvak. Maar ik heb al mijn hele leven lang een grote liefde (en enig talent) voor taal, en die heb ik ingezet en ontwikkeld, om uiteindelijk tot mijn boek te komen. Dus ik zeg nu: ik ben P&O-adviseur en schrijfster.

Meer weten?

Op de pagina ‘Boek‘ vind je onder andere informatie over hoe en waar je het boek kunt bestellen. Heb je me iets te vragen of zeggen? Schroom niet en mail naar info@tamarabaars.nl.

Je kunt me ook volgen via Facebook, Instagram, Twitter en/of LinkedIn.

Dankjewel voor je belangstelling!

Hartelijke groet,

Tamara

juni 2019

Nu hulp nodig? Of denk je dat iemand in je omgeving hulp nodig heeft? Bel dan anoniem met 0900-0113.

 

4 reacties

  1. Dag Tamara,
    Mooie site.ik zou je graag per mail willen bereiken. Mag ik je mailadres? Dank alvast!

  2. Patricia van Megen

    februari 7, 2018 at 9:44 pm

    Ik heb alles gelezen, erg onder de indruk,
    Meer hoef ik niet zeggen

  3. Tamara

    mei 9, 2018 at 2:19 pm

    Beste Jenny,
    Zeker is dat mogelijk, wat leuk! Ik mail je direct even.
    Groet, Tamara

  4. Tamara

    maart 21, 2018 at 4:04 pm

    Dank Chantal, voor je professionele en rake persbericht! (Zie de Pingback hieronder).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2019 Tamara

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑